Overkoepelen

Gisteren kwamen in Utrecht in de Domus Medica ruim 200 sociaal geneeskundigen bij elkaar, vanwege het tweejaarlijkse congres van de Koepel Artsen Maatschappij en Gezondheid, de KAMG.
Samen met 9 anderen vormde ik de congrescommissie van deze editie. We mogen terugkijken op een geslaagd congres, zeg ik gewoon al voor de evaluaties binnen zijn.

Het thema van het congres was ‘Overkoepelen’. Dit vanwege het toetreden van onze Koepel tot de KNMG, de grotere alles overkoepelende artsenclub. Het symbool was een paraplu, het congrescadeau dus ook een paraplu en ja hoor, het regende. Maar daar kwamen we pas achter na een lange, enerverende dag.

Ieder van ons had een deel van het programma voor zijn of haar rekening genomen. Zelf had ik van de plenaire sprekers Klasien Horstman gevraagd, zij is professor Filosofie van de Publieke Gezondheid in Maastricht. Ik vind haar denkwijzen, haar grote kennis van recente historie en politiek-filosofische benadering van mijn vak buitengewoon interessant. Ik was niet de enige, haar verhaal werd goed ontvangen. Ze schetste in een geschiedkundig verhaal over de voorbije eeuw de opkomst en kansen van de Sociale Geneeskunde, en ook waar die uiteindelijk nu de verbinding met de maatschappij toch kwijt is of gewoon nog steeds niet echt heeft gemaakt. Ze schetste, beter nog, vele onderzoeksvragen. Gelukkig heb ik haar tekst in pdf gekregen, dus we kunnen het straks allemaal nog teruglezen, noteren, en subsidie-aanvragen schrijven!

Bij de workshops was mijn belangrijkste bijdrage de sessie over Public Health 2.0, voorgegaan door Liesbeth Meijnckens van Radboud REshape & Innovation Center. Liesbeth vertelde enthousiast over de mindset verandering die, volledig gesteund door de top van het UMCN, in Nijmegen gaande is. De patiënt als partner, niet ‘centraal’, maar náást je in het overleg, of via de computer. Een eigen rol in bij diagnostiek maar zeker ook herstel- en zorgproces. Daarnaast ging de workshop in op de technische mogelijkheden om dit te ondersteunen.
Alle workshops werden twee keer gedaan, en uiteraard waren beide sessies anders en op zichzelf boeiend. Er was bewondering voor wat in Nijmegen al voor elkaar gebokst is, er was verbazing dat dit als nieuw gezien wordt. Zo ontstond echt gesprek tussen de deelnemers, en zij namen dit ook mee de koffiepauzes in. En dáár gaat het om, dat het écht gaat leven.

Een ander winstpunt voor mijzelf deze dag was de spotlight op de posterprijs. Met het oog op toekomst hebben we er als congrescommissie voor gekozen posterpresentaties aan te moedigen en te belonen met een posterprijs. Er was een uitreiking waarbij we een andere jonge arts M&G, eerder winnaar van de aanmoedigingsprijs met een van haar trajectopdrachten binnen de opleiding, de prijs lieten uitreiken. Zo stonden minstens twee actuele en jonge onderzoeken in de belangstelling aan het einde van de dag. Geslaagd!

In de ‘vrije momenten’ die zo’n congres gelukkig ook kan hebben als je zelf organiseert, heb ik heel veel mensen gesproken. Ik heb er weer minstens 4 klussen aan overgehouden, en daarover hier later meer, uiteraard!

Het organiseren van een dergelijk congres is leuk. Ik kijk uit naar het afscheidsetentje, waarbij we de waarderingen van de bezoekers zullen bespreken, daar gaat het uiteindelijk om.

Advertenties

Ja, graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s