Jeugdarts

Jeugdartsen, waarom zijn die er eigenlijk? Ik vind het werk enorm leuk om te doen, maar dat is geen reden om het vak te laten bestaan. Wat kun je ermee?
Na vijf jaar heb ik op z’n minst twee antwoorden.

Jeugdgezondheidszorg is onderdeel van publieke gezondheidszorg. Gezondheidszorg die van overheidswege wordt gestimuleerd met preventieve doeleinden.
Het is onderdeel van een systeem dat breder is dan gezondheidszorg, en zich breder richt dan alleen jeugd. Een systeem dat de omgeving probeert te beïnvloeden, de omgeving waarin wij opgroeien, leven en onze gezondheid willen behouden. Binnen dat systeem levert Jeugdgezondheidszorg de individuele tak van de omgevingsbeïnvloeding. Jeugdartsen en jeugdverpleegkundigen volgen de ontwikkeling van kinderen en hun gezinnen en zoeken samen met ouders naar de beste afstemming op het kind van allerlei factoren in die omgeving, om de ontwikkeling zo goed mogelijk te laten verlopen. Als een kind ouder wordt breidt de omgeving zich uit naar school, wijk, sportclub, uiteraard, dus ook de gesprekspartners van Jeugdgezondheidszorg worden meer divers.

Vanuit dat systeem is Jeugdgezondheidszorg ook de link naar de curatieve gezondheidszorg. De gezondheidszorg waar je terecht komt als je al klachten hebt. Dit is het andere antwoord. Jeugdgezondheidszorg bestaat vanwege het nut van vroegsignalering. Zowel vroeg in het beloop van een aandoening als vroeg in het leven van het kind. Vroegsignalering van problemen, om ze in de kiem te kunnen smoren zodat er zo min mogelijjk schade voor het kind is. Zodat ieder kind als kind en als burger zoveel mogelijk tot bloei kan komen. Dat is een recht dat in ieder geval kinderen zouden moeten kunnen claimen, zoveel mogelijk los van hun omstandigheden. Jeugdgezondheidszorg is dan vaak een verwijzer naar de kinderarts, de oogarts, de keel-neus-oorarts. Naar de fysiotherapeut, de logopedist en gewoon naar de huisarts.

Tijdens mijn eerste-fase opleiding heb ik hier lang en vaak over nagedacht. En als een soort kadootje daarvoor, zo voelde het, mocht ik me ook hier mee bezig houden afgelopen jaar. Op landelijk niveau heb ik meegewerkt aan het beschrijven van de rol van de jeugdarts in dit geheel. En binnen mijn eigen afdeling probeer ik ondanks bezuinigingen en de toch heftige reorganisatie, een inhoudelijke omslag te berwerkstelligen.
Ik werk maar aan een klein radertje, maar bij ieder radertje hoort de hele visie, het hele toekomstbeeld.

Dit is moeilijk. Het lastige is niet alleen het inhoudelijke, maar ook hoe het in het licht van die reorganisatie ‘valt’, ervaren wordt. Dat is niet triviaal, dat is niet voorbijgaand. De beleving bepaalt denk ik in hoeverre we er voor durven gaan, en daarmee het succes. Ik wil zo graag alles wat ik doe heel transparant doen. En dan bedoel ik: dat het voor iemand die niet direct betrokken is bij het proces, maar die het wel aangaat, volgbaar is, begrijpelijk is, inzichtelijk is, hoe het proces verloopt, waarom beslissingen worden genomen, en waarom het soms heel lang duurt. Dat lukt me bij lange na niet zo als ik het zou willen. Erg frustrerend.
Hoe dan ook, ik leer dat dit geen puur inhoudellijk proces is. Maar! Het moet inhoudelijk wél kloppen.

Advertenties

Ja, graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s