Jongeren en dokters: dubbele kansen?

Vanavond was ik bij een debat over de vraag of jongeren nog wel de toekomst hebben. Het was een debat georganiseerd door Sphinx, Code043 en de Jongerenraad Maastricht. Meer een gespreksavond, begeleid door Arie Boomsma.

Er waren veel jongeren, er waren ook ouderen (ouders, professionals).
Op de een of andere manier kwam de discussie steeds vaker terug op de tegenstelling tussen (kans)rijk en arm, de jongeren die in identiteitscrisis nog maar een gap year doen (werken en dan reizen) en de jongeren die werken om hun ziektekostenverzekering te betalen of niet eens worden aangenomen omdat ze ‘niet genoeg ervaring hebben’ (voor afwasser). Waarbij de eerste groep er van overtuigd bleek dat zij het ook niet makkelijk hebben en de laatste groep dat zij kansen niet eens kúnnen zien omdat ze zo sterk bezig zijn met overleven.
Iedereen ként wel iemand, was een opmerking. Ja, en je moet wel om hulp dúrven vragen. Iemand heeft in ieder geval ouders.
Maar zelfs dat was niet waar: “Niet iedereen heeft de luxe van ouders te hebben. Ik zorg meer voor mijn moeder dan zij voor mij.”
We zouden allemaal wat meer voor elkaar moeten doen misschien? Instemmend gemompel.

Er was ook een mevrouw die een lijst van zeker twintig jongeren heeft die allemaal om en nabij 18 jaar zijn en niemand hebben die zich om andere dan professionele redenen met hen bezig houdt. En daar dus binnenkort mee stopt, met het kennen van die jongeren, omdat die dan 18 jaar wordt. Dan stopt de hulp. Ze daagde het publiek uit om zich te melden om ieder één jongere te kennen, er voor diegene te zijn. Volgens mij was ze er slechts twee kwijt aan het eind.
Zomaar iemand helpen, dat klinkt net zo makkelijk als ‘je eigen kracht vinden’. Hoe doe je dat? Kun je dat wel? Wat als het niet goed gaat of als je het niet kunt, hoe houd je dan je belofte? Ik denk dat dit soort gedachten mensen tegenhoudt. Doodeng om je zo *komt ie weer* kwetsbaar op te stellen tegenover iemand die je niet kent en die waarschijnlijk uit een heel ander deel van de maatschappij komt dan jij kent. Ander leven. Want bovendien: waar vind je iemand die jou hulp kan gebruiken? De werelden zijn gescheiden, zo lijkt het.

Maar goed, toen ik daar zo zat, of beter toen ik naar huis fietste, toen dacht ik aan de co-assistenten die ik begeleid. Wat ik hen in ieder geval wil meegeven is een blik in dat stuk maatschappij. Een stuk dat je als (aankomend) arts vaak niet kent. De meeste studenten immers, komen daar niet vandaan. Die hebben een leven gehad wat maakte dat zij het konden redden tot op de universiteit. Terwijl onze patiënten, onze cliënten, degenen waar het om gaat die wij als artsen en collega’s moeten ondersteunen en coachen om hun ‘eigen kracht’ te vinden en daarmee voor zichzelf te zorgen, die komen uit deze groep van kansarmen. De patiënten die daar niet vandaan komen, die redden zich vaak wel als ze met hun recept de spreekkamer verlaten. Of ze vragen iemand om hulp, inderdaad.
De huisarts heeft er oog voor, de psychiater vaak. Maar ook de specialist in de tweede en derde lijn én de aios of aankomend specialist zien deze mensen, maar ze zíén ze niet altijd, als je begrijpt wat ik bedoel.

Via Coach4U ben ik een paar jaar geleden in contact gekomen met een jongere die zoiets zocht. Ik vond het ook kei spannend. Beetje eng. Was het niet natuurlijk, en zelfs nu het zo niet-goed met haar gaat dat ik haar niet kan helpen, kan ik haar bellen en helpt het haar dat ik haar ken. Gaat om erkenning.

Zouden we in de studie geneeskunde, liefst in het eerste deel als de studenten nog jong zijn, een maatschappelijke stage kunnen bouwen? Kunnen we geneeskundestudenten inzetten de hand te reiken aan jongeren van hun eigen leeftijd maar een heel andere leef-tijd? Zoals in Amsterdam studenten als tolk werden ingezet in het ziekenhuis, zoiets. Misschien kunnen er studiepunten tegenover staan.

En weer: misschien bestaat het al ergens, wie biedt? Of wie helpt?

Advertenties

Ja, graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s