Over leren

Waarom vind ik leren zo leuk? Vroeger vond ik leren leuk omdat ik er goed in was. Ik haalde makkelijk hoge cijfers, wat makkelijk complimenten opleverde bij grote mensen. Dat gaf makkelijk een goed gevoel en dat is lekker.
Door te leren hoge punten te halen kon ik ergens aan voldoen, er was iets dat ik aantoonbaar goed deed.
Nu ik ouder ben, ontdek ik dat er vele manieren zijn om goed te doen. Soms per ongeluk, iemand (misschien ik zelf wel) wordt blij van wat er gebeurt en ik had een rol in datgene wat er gebeurde. Soms (als arts best vaak) vooral door niks te doen.
Ik ontdek ook dat je vaker kunt leren door nieuwe dingen te proberen, zonder daarbij een heel erg duidelijk doel voor ogen te hebben. Behalve dus het doel ‘nieuwe dingen proberen’. En er dan enigszins bewust op terug te kijken, er over te praten, bloggen, vragen over te stellen. Je leert er altijd wel iets van, op z’n minst of het inderdaad nieuw was (of toch verdacht veel leek op iets dat je al kende), of het leuk was of dat het echt niet voor herhaling vatbaar is.
Dit is vooralsnog vooral een notie, iets dat ik weet. Ik vind het moeilijk om te dóén, om uit te dragen. En ik vind het moeilijk om iets moeilijk te vinden, maar ik geloof niet dat ik daar zo’n uitzondering in ben. Misschien is het echt iets dat ik van mijn kinderen kan leren?

“Mama, mag ik/zullen we [x]?”
“Nee.” Dat is zo’n beetje mijn default antwoord. Kind reageert uiteraard met “Waarom niet?!” in een variatie aan tonen.
“Waarom zouden we dat doen?” of “Omdat we dat in principe niet doen en ik geen reden zie om daar van af te wijken vandaag.” Echt waar, zoiets zeg ik dan.
“Gewoon. Omdat dat leuk is.” Simpel en eerlijk antwoord van een kind, nog niet te zeer bedoezeld door de honderden, duizenden keren dat het ‘nee’ te horen kreeg.
En ik ben trots te zeggen dat ik steeds vaker kom met:”Leuk… Dat is de beste reden, hè. Okee dan.”

Het mooiste van mijn laatste opleidingen (zowel de modules van de specialisatie tot Arts voor Maatschappij en Gezondheid als de Plato-MOOC bij Coursera) is dat ik beter word in leren leren. Ik kom steeds meer zaken tegen die ik niet snap. Waar ik voorkennis voor mis en de moeilijke woorden niet van kan onthouden. Dat levert bij mij onrust op: wat heb ik allemaal gemist, hoe ga ik al die boeken ooit nog lezen, terwijl er tegelijkertijd meer interessante boeken verschijnen? Een continue staat van achterlopen, een persoonlijke situatie van growing into deficit, help!
Leren betekent dat je iets nog niet kunt. Iets nog niet kunnen vind ik eng, want dan doe ik het misschien niet goed. En dat vind ik zelf stom en misschien is er nog wel iemand anders de dupe van. Best kans op, aangezien ik arts ben.
Maar wat blijkt: het is okee. Als je alles al kunt is er niks meer te leren. Niks meer te leren hebben vind ik eigenlijk nog veel enger. Dan is dít het. This is it. Dan is het klaar. En ik ben pas 37.
Dus hoera, dit is het nog lang niet! Maar ik heb ondertussen genoeg geleerd om arts te mogen zijn en ik leer steeds meer van ouder zijn.

Advertenties

4 gedachten over “Over leren”

      1. En van dat ‘gewoon’ doen leer ik ook weer heel veel. Ik doe en kan dingen die ik kort geleden niet voor mogelijk had gehouden.

Ja, graag!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s